| |
Remil İlmi
Bir takım çizgi ve noktalarla gaybe dair haberler verme
sanatı. Kelime olarak remil, kum demektir. Bu adı, eskiden
kağıt bulunmadığı için bu şekillerin kum üzerine çizilmesinden
almıştır. Remil işlemini yapan kimseye "remmâl" denir.
İslâm'dan önce Araplar arasında çok yaygın olan remil, bir fal
bakma çeşididir. İslâm'dan sonra hurafevi ve aslı olmayan,
insanları kandırmaya yönelik bütün şeyler tamamıyla
yasaklanmıştır. Fakat daha sonraki dönemlerde bu gibi şeyler
tekrar ortaya çıkmış ve fal çeşitleri arasında kullanılmaya
devam etmiştir. Remil ilmi, İdris (a.s)'a (Taşköprü-Zâde,
Mıftahu's-Saade, Beyrut 1985, I, 336) ve Danyal (a.s)'a nisbet
edilmektedir (Ali et-Tahanevî, Keşşafı İstilahatil-Funün,
İstanbul 1984, I, 578). Taşköprü-Zâde, bu konuda bir hadis
naklederek, remil'in İdris (a.s)'ın mucizelerinden olduğunu
belirtmektedir.
Remil'in esası noktalar ve on altı şekilden oluşur. Her iki
nokta bir hat kabul edilir ve bunların burçlarla bağlantılı
olduğuna inanılır. Çizilen bu şekillerin anasır-ı erbaa
(toprak, su, hava, ateş) ve burçlarla olan nisbetleri hesap
edilerek incelenir ve sonuçlar çıkarılırdı. Remmaller bu işi
kendilerine bir geçim aracı edinmişlerdi. XVI. yy. Divan
şairlerinden biri olan Zâtî, geçimini Bayezıt camii avlusunda
remmallık yaparak temin ederdi.
|
